Vrieskou van binnen

Een koude wintertraan
sijpelt langs mijn wang,

Het slijt zijn weg moeiteloos
door het zwakke kloppen
van mijn onbeminde hart.

En daar waar het neer komt
vriest het vast en ontdooit
om een wereld te overstromen,

Terwijl mijn lichaam
onrustig voort kruipt
door de dagen is mijn ziel allang gestorven.