Weeshuis in Calcutta
Duizend kleine zwarte oogjes
Prikten gaatjes in mijn ziel
In die grote lege ruimte
Waar opeens mijn blik op viel
Duizend kleine zwarte handjes
Zoekend naar die ene pop
Door hun kracht voorgoed geschonden
Lag hier een arm en daar de kop
Duizend kleine zwarte voetjes
Liepen hoopvol op mij af
In de hoop dat ik zou geven
Dat wat niemand anders gaf
Duizend kleine zwarte beentjes
Kropen naarstig op mijn schoot
Zoekend naar een blind verlangen
Dat ik daar in die leegte bood
Duizend kleine natte traantjes
Vloeiden uit mijn ogen
Voor alle kleine kindjes
Door het leven zo bedrogen
Ingezonden door
Suzanne Ubachs
Geplaatst op
29-10-2009
Over dit gedicht
Graag wil ik steun en aandacht voor de zwakkeren in onze samenleving. Daklozen in eigen stad of weeskinderen ver weg. Ze verdienen steun opdat hun leven en hun toekomst dragelijk wordt. Ik bezocht o.a. een weeshuis in Calcutta.
Geef uw waardering
Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
KansvooreenkindReacties op ‘Weeshuis in Calcutta’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
