De scherpte en profile

ik heb je
op groot doek
met grove streek
de achtergrond

een vage symmetrie
van nacht in
het verdwijnpunt
van de morgenstond

ik licht je op
met titaanwit
als eerste je gezicht
uit donkere schaduwen

de scherpte en profile
je zachtheid met
een klein penseel
aan ronding nooit te veel

helaas ben jij
nooit af want iedere
eerste zonnestraal geeft
jou een nog volmaakter lach