verdriet
ik dacht hem eindelijk gevonden te hebben,
hij die mij gelukkig maakte
hem waar ik altijd van zou houden
maar ik had het mis!
hij hield niet van mij
mijn leeftijd was een probleem
ik was te jong
ik dacht dat het allemaal wel mee zou vallen
maar nee, dat deed het niet
en toen, toen ik zoveel van hem hield
dat ik niet meer zonder hem kon,
zei hij dat alles over was
en hij niks meer met me te maken wou hebben!
ik zakte in elkaar van ellende en wanhoop
ik wist niet meer wat te doen
wat moet ik zonder hem,
hij maakte mij gelukkig
hij leidde mijn leven,
en nu, nu moet ik verder gaan zonder hem
zonder zijn stiekeme blikken en knipogen terwijl er andere bij waren,
zonder zijn lieve gesprekken die we iedere dag voerde
alles was voorbij'.
Ingezonden door
kelly ..
Geplaatst op
20-10-2009
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Liefdesverdriet WanhopigReacties op ‘verdriet’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
