Niet wetende wat te toen
Ik ben er voor je niet voor heel even
Maar ik ben er voor je 24/7
Dat is welke woorden er uit mijn mond komen,
Welke ik nu wel kan dromen.
Ik ben er altijd voor iedereen,
Zie mensen met pijn om mij heen.
Het zijn me emoties, ik weet niet hoe ik er mee om moet gaan,
Mensen zie ik met pijn voor me staan.
Nee dat moment kan ik dan even niet aan,
Gebeurt het weer, ik kan het niet laten gaan.
Mensen helpen met pijn en verdriet,
Nee die vergeet ik niet!
Mezelf helpen kan ik gewoon niet meer
Ook al wil ik het wel het doet me gewoon zeer.
Een fake smile dat is wat je van me kan krijgen,
En wat nog wel een tijdje zal blijven
Het gaat me lukken het te voorkomen
Al kan ik daar nu alleen nog maar van dromen
Zo’n tijd heb ik het voor me gehouden
Omdat ik gewoon niemand vertrouwden
Mensen kennen mij als een vrolijk meisje,
Een vrolijk meisje die wist haar eigen levenswijsje
Het lukte me aardig om te zo voor te doen,
Dacht dat niemand het zou zien tot toen.
Jij bent erachter gekomen
De ergste nachtmerrie uit mijn dromen,
Ik wilde dat niemand t wist,
Dan had nu niemand naar mijn problemen gegist.
Ik weet gewoon even niet hoe ik me voelen moet,
Ik heb er zo spijt van want ik zit weer onder het bloed
Ik vraag me wel eens af waarom,
Waarom doe ik zo dom.
Reacties op ‘Niet wetende wat te toen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
