vorige gedicht
vorige gedicht
Pijn
Als ik eenmaal alleen ben.
Is het net als of ik mezelf niet ken.
Mensen kennen mij van buiten.
Maar de echte ik kan ik niet uiten.
Dan heb ik niemand meer.
En daarom doet mijn hart zo'n zeer.
Een masker draag ik al jaren.
Om al mijn herinneringen te bewaren.
Ik weer geen weg uit dit leven.
Maar ik kan niemand meer vergeven.
Dit leven is hun oorzaak.
Alles wat hun hebben gedaan is dat wat mij raak.
Ik wil dit niet meer.
Alles doet zeer.
Maar ik ga door.
Tot dat je niets meer van mij hoort !
Reacties op ‘Pijn’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
