Ongeluk met de bus

Ik keek uit het raam,
Ik zag al dit voelt heel slecht aan,
Ik zag de bus van de weg af gaan.
Ik wou nog zeggen dat:
Hij aan de kant moest gaan,

Ik zag iedereen gillen voor me ogen,
Ik kon dit niet geloven.
We reden zo de sloot in.
Ik kon er niet meer op in gaan.
Ik voelde me misselijk en draaierig.
Ik wist niet wat ik moest doen.

Ik smste me moeder:
Ik kon toen even niks zeggen,
Nu kan ik alles weer op een rijtje vertellen.
Ik heb verdriet dat niemand ziet,
Ik hou het voor mezelf ik kan het niet,
Ik wil het niet.

Ik heb nu gewoon eventjes verdriet,
Ik hoop dat je me snapt,
Ik hoop dat je me begrijpt,
Ik hoop dat je snapt dat dit moeilijk is voor mij,
En ik er nu even met mijn:
Gedachten er niet bij kan zijn.

(echt gebeurd vanmiddag nog)
Xxx