1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

vorige gedicht

Zonnig

Buiten scheen de zon,
Ze zou naar buiten willen als dat kon.
Ze wilde de wind voelen.
Door haar haar te woelen.

Stil glijd ze op de koude grond.
Er ontsnapt gesis uit haar mond.
Zacht loopt ze naar het raam,
Zullen we nu gaan zo saam?

Ze is nu buiten, en voelt de wind.
Met een haar haren in een mooie lint.

Met een jurk van puur satijn.
Dat gaf haar een mooie lijn.
Met haren van vol goud.
Ze weet niet dat ik van haar houd.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Verwijderde gebruiker

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Tags

Liefde Goud Zon

Reacties op ‘Zonnig’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!