Ik mis je zo
Je liet me zomaar vallen.
En ik dacht dat je me op zou vangen.
Je doet me gevoelens zo pijn.
Hoe vaak ik heb geprobeerd, het zal wel zo zijn.
Het laatste beetje adem dat ik nog had,
heb ik aan jou besteed en ik wou geen nieuwe start.
Opeens begon die rede van jou.
Ik weet niet hoe ik moet leven terwijl ik nog van je hou.
Je had me zoveel beloofd.
Maar ons vuur is nu gedoofd.
We maken allemaal fouten in het leven.
Maar jij zegt dat je niks deed en me veel had gegeven.
Het was een belofte die je niet na kwam.
En in mijn hoofd alleen geram.
Ik denk steeds aan je,
en het gemis word sterker.
Want ik zie je niet meer.
En elke dag doet het me steeds meer zeer.
Ik loop langs die ene plekken.
En alles word vaag met vlekken.
Ik mis je en dat mag er best wezen.
Denk eens na als je dit zit te lezen.
Want wat wij hadden was speciaal.
Reacties op ‘Ik mis je zo’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
