1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Tranen van verdriet
ik zit op mijn kamer
helemaal alleen
ik luister naar de stilte
de stilte om mij heen
zacht hoor ik de regen
tikkend tegen het raam
de maan schijnt door de wolken
en de wind fluisterd jouw naam
ik voel me ongelukkig
eenzaam, koud en bang
ik kan mijn tranen niet bedwingen
en ze glinsteren op mijn wang
snel veeg ik ze weg
bang dat iemand ze ziet
ze zouden om me lachen
om mijn tranen van verdriet
Ingezonden door
Normen van Amersfoort
Geplaatst op
22-09-2009
Geef uw waardering
Op basis van 40 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Ongelukkig Tranen VerdrietReacties op ‘Tranen van verdriet’
-
Zo'n mooi gedicht :'( *snif*
Jana - 07-10-2010 om 18:38
-
Echt mooi, Ik heb het nu :'( Ik heb tranen van verdriet:'(
Jelle - 08-10-2010 om 18:58
-
echt heel mooi !
Verwijderde gebruiker - 16-10-2010 om 11:41
-
Wow, echt heel erg mooi! <3
Verwijderde gebruiker - 12-01-2011 om 21:15
-
prachtig :)
Verwijderde gebruiker - 16-01-2011 om 15:12
-
Knap geschreven, heel erg mooi
Rowena - 19-01-2011 om 15:35
-
Geweldig omshreven de woorden kloppen d het plaatje is compleet! Respect ;)
Jessica - 08-02-2011 om 18:09