Toneelstuk
Mijn leven is al een toneelstuk,
Ik doe altijd vrolijk en druk,
Ik acteer erop los, gevoelens al een vos.
Als ze me aanvallen
Is het mijn toneelstuk aan het vergallen
Ik neem even pauze om na te denken
Mijn acteerervaring terug te wenken
Maar dan wil ik weer beginnen
En dan is het even dimmen
Moet weer even wennen
Mijn gevoelens zoals altijd vastklemmen
Masker op zetten
Vergeet maar die petten.
Leven als een toneelstuk, musical of film
Werkt nog altijd even goed
Vraag nooit waarom je het doet
Waarschijnlijk gewoon omdat het moet .
Wanneer ik mijn masker afzet
Is het gedaan met de pret
Dan vloeien al die tranen
Zoekend naar een uitweg
Stortend als vulkanen
Het masker werkt als een soort onzichtbaar krachtsveld
Die zorgt dat een traan beknelt
Laten de buitenwereld geloven
Het masker laat ze beloven
Zo gelukkig als ik hoor te zijn
Zo zonder zonden, zonder verdriet en zonder pijn
Gewoon een meisje, bezig in haar ontwikkeling
Zo zonder enige mededeling
Loopt ze daar met een lach op haar gezicht
Niemand weet wat daar is ontwricht .
thx 4 reading xxxx Marieke .
Ingezonden door
marieke noort
Geplaatst op
14-09-2009
Over dit gedicht
gaat over mijn leven en hoe ik mij voel
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Acteren Nep Toneelstuk VerdrietReacties op ‘Toneelstuk’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
