Mensen
Tja wat valt er te zeggen over mij
Ik ben die jonge met dat schrijverij
ik ben gewoon die persoon
een jongen die ook werkt voor zijn loon
ik wil gewoon mezelf zijn
maar in deze wereld doet dat pijn
je moet ergens bij horen
zonder de orde te verstoren
ben je anders dan de rest
ben je gelijk verpest
NOU EN dan ben ik dat maar in hun ogen
Maar ik heb nooit tegen mijn vrienden gelogen
Nu jullie weer
Doet het geen zeer
Als jullie weer liegen tegen jullie vrienden
Of zijn het in jullie ogen slechts bedienden
Maar zo ben IK niet
Ik ben die het altijd ziet
Ik hou mijn vrienden in de gaten
Of ze niet over hun praten
Ik hou ze achter mijn muur
En ik kom op voor hun vuur
maar raak hun niet aan
als je dat wilt, probeer mij dan raak te slaan
dat lukt je niet
want ik ben gewoon ik
diegene die ik wil zijn
je doet me geen pijn
want alles wat je zegt
is al een keer gezegd
dus je kunt me niks maken
want wat je zegt kan me niet raken
ik leef mijn leven
en ik laat het van jullie beven
wacht maar tot dat ik kom
want dan sta jij krom
want dan laat ik je zien wie ik ben
en dan doe je in een keer alsof je me ken
maar zo werkt het niet mensen
al willen jullie het wel wensen
ik laat van me horen
doormiddel van woorden
niet door vuist hier en daar
dat is zo raar
weinig meer is raar
en zo iets is gewoon waar
alles word geaccepteerd
en dat is ons hard geleerd
vuist hier, kogel daar, doden zo
dat is het leven tegenwoordig
Reacties op ‘Mensen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
