nooit gedacht dat jij zo zou zijn.

Dacht dat ik jou kende,
Maar ik had het mis.
Ik had het van te voren nooit gedacht.
Wat heb ik me in jou vergist.

’t Leven gaat verder
Dat weet ik ook wel.
Maar diep in mijn hart,
Is het één grote rel.

Tranen komen,
En tranen gaan.
Als ik ’s nachts kijk,
Naar die prachtige maan.

De maan is de enige,
Die mijn pijn ziet.
Hij is de enige,
En ziet al mijn verdriet.

Ik hou me groot,
Maar voel me klein.
Maar als ik naar mezelf kijk,
Wil ik zo’n meisje niet zijn.

Ik wil geen verdriet,
En ook geen verlangen.
ik wil weer leven,
zonder jou te stangen.

Je denkt van niet,
maar ook ik heb pijn.
Maar ik weet diep van binnen,
Dat jij zo niet kan zijn.

Jij wil me geen pijn doen,
Of misschien ook wel.
Daarom is het nu over.
Ik denk weer aan mezelf.

H. heeft zoveel in mijn leven kapot gemaakt.
Die man, heeft mijn hart geraakt.
Pijn wil ik niet deze keer,
Nu niet, morgen niet, nooit meer !