jij maakt mij kapot..

ik kan het niet geloven..
het doet me zoveel pijn...
om van jou te horen dat ik
geen goeie moeder zou zijn..

ik heb gehuild,als een kind..
zou jij willen weten hoe ik het vind?
het maakt je niks uit,je bent er niet..

door jou twijfel ik aan mijn goeie wil..
door jou voel ik me nu zo kil..
waarom? wat heb ik je ooit misdaan?
dat je nu zover moet gaan?

nooit heb je mij horen klagen..
ik heb al jou vernederingen op mijn
schouders met me meegedragen..
al jou woorden het deed me zo'n pijn..
na gisteren weet ik dat dit zo moet zijn..

je hebt ooit gezecht dat je er altijd
voor ons zou zijn..
maar nu maak je mij zo klein...

ik ben je zat,ik kan niet meer,
jij maakt mij kapot,het doet zo zeer.....