vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Je talenten zijn versneden
ik spiegel je net anders
dan jij jezelf ziet
je gezicht weerspiegelt niet
wat ik voor ogen heb
je talenten zijn versneden
gedrag is heel sociaal
geen wondertjes in heden
meer het grijzige modaal
ik wil je anders
meer gekte dat normaal
je niet laten binden
overleef maar die moraal
ga zon verhitten
zo dat polen dolen
en ze minder ijzig heersen
eeuwig over sneeuw
geef regen
groener dan steenrood
sproei woestijnen
en verdrink de dood
je moet leven
zonder van jezelf
weg te geven
wat je ooit wilt zijn
Reacties op ‘Je talenten zijn versneden’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
