Besef
Nooit heb ik die vader gehad die echt van me hield.
Alleen iemand die mijn leven erg heeft vernield.
Vanbinnen ging ik kapot ik hield het niet meer.
Mijn hart was vernielt wat deed dat enorm zeer.
Heeft hij nooit aan ons gedacht hoe wij ons voelde?
Heeft hij nooit gedacht wat we met STOP bedoelden?
Het kon hem allemaal niks schelen het deed hem geen pijn.
Zolang hij maar boos deed dan kreeg hij ons wel klein.
Voelde dit nou zo fijn is hij dan eindelijk klaar?
Heeft hij bereikt wat hij wou, en nou zit hij daar.
Was het hem dit allemaal waard, zoveel kapot gemaakt.
Beseft hij het nou, ik hoop dat dit alles hem raakt.
Dat hij op een dag veel spijt krijgt van zijn woorden.
Die dag op dag onze kleine hartjes doorboorde.
Maar wat hem niks kon schelen want hij voelde zich groot.
Maar nu zit hij daar en beseft hij: ‘ik heb alles verkloot!’
Reacties op ‘Besef’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
