Een kind
Ik sleep me voort
door de donkere nacht
het leven lijkt niet meer van mij
maar van een duistere macht
Het leven heeft geen betekenis meer
ik voel me verlaten en alleen
ik denk weer aan wat eens was
maar mijn hart lijkt wel van steen
Beelden van mijn verleden
flistsen voor mijn ogen
kijk niet achterom, kijk naar voren
want het verleden is toch maar gelogen
stap voor stap
zo strompel ik voort
dan sta ik stil
luister, wees stil en hoort
Een kinderstem
ik hoor het toch goed
ga niet weg, ik hou van jou
ik red je wel, houd goede moed
Tranen rollen over mijn wangen
een glimlach op mijn gezicht
al is dat niet voor mij bedoeld
het leven wordt opnieuw verlicht
Een kinderstem door de nacht
zo klein, zo teer,
spreekt van liefde en van hoop
de bakens van weleer
De mist trekt op
de zon verschijnt
het licht keert weer
de duisternis verdwijnt
Een stem, helder door de duisternis
dat het leven zo zeer bemint
de hoop op een betere toekomst
ligt in de handen van een kind
ManOnWheels
Reacties op ‘Een kind’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
