Dag en nacht

de beelden die ik zie, beinvloeden mij
de gebeurtenissen vliegen in mijn geest voorbij
de pijn, de steken voel ik in mijn hoofd
het water de bloemen, al het mooie dat even dooft
maar dan, de hoogetpunten bij elkaar gedreven
het zijn er niet veel hooguit 6 of 7 .
7 per 2 maanden, vloeien eens niet mijn tranen
bang dat de houvast die ik dan heb zal verdwijnen.
en dat de duistere kant van mijn leven weer al verschijnen
de zon gaat onder de nacht die nadert
de dacht ontbetrouwbaar, ik word belazerd.
de natuur om me heen op dat momen
de gedachte wat hij naar mijn hoofd zend.
hij veranderd mij, en niemand die me helpen kan. helemaal alleen , daar sta ik dan.
maar als ik een moment heb waar de nacht nog niet gekomen is. waar ik mijn nachten zie als pijnlijke geschiedenis.
waar de zon nog hoog aan de hemel staat
waar ik een stem hoor van god die praat.
de natuur is slecht gemaakt door de mensen om je heen
hij is niet zo mooi, zo prachtig als voorheen.
dus geniet maar van de zon die ik je laat voelen op je huid. vergeet even de akelige nachten. gooi alles er gewoon uit. vlieg als een vlinder en dans op het gras. het gras een mooi stuk dat ooi van de natuur was. doe gewoon wat ik je zeg
dan vind je vanzelf de goede weg
de weg met sralen van de zon. waarvan je even niet meer wist dat t bestond.
nu ik je weer heb laten zien wat t is
vergeet je die nachten voor even, die pijnlijke geschiedenis.