Een vleugje wind verwaaide

je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar

je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek

ze openden wat dromen
sloten stukjes tijd
zag herinneringen komen
die jij nu liever mijdt

ik vang je blik
mijn handen op je huid
we openen een wereld die
anderen voor even buiten sluit