Kanker

Ik ben niet zo blij,
Ik heb pijn,
Waarom?
Omdat ik mijn haar moes af laten knippen,
Ik hoorde dat ik kanker had,
Ik barste is snikken uit,
Daar ging mijn lange bruine haren,
En daar kwam dan de kapper met een pruik,
Ik wilde hem niet,
Ik kon het niet aan zien,

Het idee dat mijn eigen haar weg is,
Ik word kaal,
Ik moet een pruik op mijn kop,
Ik ben nu zo boos!
Waarom ik, Waarom ik?
Ik wil nog niet overlijden,
Ik wil niet weg van deze wereld,
Maar wat kon ik er nog aan doen?
Ik vocht er voor zoals ik nog nooit gedaan had,
Maar het was pech,
Ik had niet meer lang te leven,
Ik ging dan ook steeds minder bewegen,

Ik deed me pruik maar snel op,
Want mijn vriendinnen kwammen,
En ik wou dat ze me nu niet kaal zouden zien,
Want jammer genoeg zal ik hun:
Binnen kort niet meer zien,
Weg van de aarde weg van mijn familie en vrienden,
Ik wil jullie wat vertellen!
Ik wilde jullie nooit kwijt,
Maar het is nu eenmaal zo ik ga jullie verlaten,
Tot dan!

voor een meisje,