Jij was mijn alles
het is over en uit en je bent niet meer bij mij.
Ben je ergens of niet, of kom je later dichterbij.
Is dit een pauze of is dit echt voorgoed.
Jij en ik gaan door, maar dan op aparte voet.
Ik hoop op een dag na die lange wandeling.
Dat ons pad zal kruisen voor een nieuwe ontmoeting.
Dat ik jouw weer vast heb, zoals in de goeie tijd.
Maar of dat zal gaan gebeuren in deze eeuwigheid?
Leven gaat door. Wat er ook gebeurt.
Liefde komt en gaat. Lang genoeg getreurt.
Toch moet ik zeggen dat ik je mis en ik blijf van je houden tot de laatste dag er is.
Vergeef mij voor alles wat ik niet heb gedaan.
Kon ik alles overdoen, zou je dan nog naast mij staan?
Ik weet niet, misschien moet het wel zo zijn.
Jij en ik hadden veel geluk, maar toch ook wel veel pijn.
En wat er gaat gebeuren dat verteld alleen de tijd.
Ik blijf sterk en ga door met mijn leven.
Maar je moet weten ik zal je nooit vergeten.
Je bent gekomen en bent gegaan.
Toch blijf je in me hart in mijn dromen zal je staan.
Ik kan me nog goed herrineren onze eerste dagen.
Zo verliefd zo gezellig en zo leuk.
Het woord dat je zei, was voor mij een toversprook.
Betoverd en ik meen het serieus.
Ik dacht de hele tijd aan jouw wou geen andere keus.
Nog steeds zal ik denken met blije gedachten.
want nu kan dat alleen nog mijn pijn verzachten.
Sorrie schat dat ik niet perfect was, soms zijn mijn gevoelens nog breekbaarder dan glas.
En toch blijft de beseffing hard, dat ik verder moet leven zonder mijn schat.
Reacties op ‘Jij was mijn alles’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
