Jij weet niet

Jij weet niet wat pijn voelen is,
Want ze dragen jou op handen.
Ik beleef het elke dag opnieuw,
Ik knars op mijn tanden.

Jij bent even onbereikbaar,
Als de sterren in de nacht.
Toch lijkt het alsof
Jij elke avond fluisterd, teder en zacht.

Toch moet ik blijven hopen,
Ook al is verloren zaak,
Dat ik jou hand vasthoud,
En zachtjes over jou waak.