Ik wou dat ik meer kon doen.
Ik wou dat ik meer kon doen
Dan slechts om je geven
Ik wil je kunnen helpen
Maar wat ik jou kan geven
Is slechts een blijk van medeleven
Ik ben bereid
Een arm om je heen te slaan
Die troost biedt
En kracht om door te gaan
Jij denkt dat niemand het ziet
Maar steeds als ik in je ogen kijk
Zie ik tranen van eenzaamheid
En zie ik tranen van verdriet
Weet dat ik er voor je ben
In goede maar ook in slechte tijden
Zonder dat je het ziet loop je naar problemen toe
In plaats van dat je ze probeert te vermijden
Daarom weet ik dat je iemand nodig hebt
Om jouw eenzame hart te verblijden
Maar toch realiseer je je niet
Dat ik door jou heen kan kijken
Ik zie jou creperen
En in jouw pijn bezwijken
Daarom ben ik bereid een arm uit te strekken
Waar jij op kunt leunen
Omdat vrienden er voor je zijn
Omdat vrienden je steunen
Je denkt dat je alleen bent
Maar ook jij hebt mensen
Vrienden aan je zij
In ieder geval heb je mij
Ingezonden door
Marieke
Geplaatst op
11-07-2009
Over dit gedicht
Geschreven voor iemand waar het niet zo goed mee gaat, zelf heb ik het haar opgestuurd via een brief maar heb nooit antwoord gekregen.
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Tags
Verdriet VriendschapReacties op ‘Ik wou dat ik meer kon doen.’
-
ik vind het een super gedicht, alleen wat erg dat je niks hebt terug gekregen zeker, omdat degene met een mond voltanden stond, egt zo mooi gedaan.
meryem - 01-05-2010 om 22:57
