vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Nooit meer blij
Tranen stromen over mijn wangen,
Mijn gedachtens staan even stil.
Dit is niet te bevangen,
Dit is niet wat ik wil.
Het is toch ook niet mogelijk,
Dit mag niet van mij.
Nooit ben ik meer vrolijk.
Niet zonder... hij.
Lachen deden we altijd samen,
Zonder hem wil ik dat niet.
Ik staar dromerig door de ramen,
In mijn hoofd zit enkel verdriet.
Ga verder met je leven,
Lukt me niet alleen.
Ik voel me net verheven,
Met zulke vriendinnen om me heen.
Reacties op ‘Nooit meer blij’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
