Je maakte me kapot
Je hebt me kapot gemaakt,
Je hebt mijn geheugen gewist,
Je hebt het moeilijk voor me gemaakt,
Je zorgt ervoor dat ik het elke dag weer mis.
Jou hoef ik niet meer,
Met jou ben ik voor goed klaar,
Maar toch voel ik me niet goed,
Dus pas ik weer een schaar.
Mijn bloed vloeit over mijn pols,
Het is pijn bestrijden met pijn,
maar de pijn die ik eerst had, voelde niet goed,
Deze voelt fijn.
Nu huil je om me,
Nu wil je me terug,
Nu heb je spijt van wat je hebt gezegd,
Maar nu keer ik je mijn rug.
Langzaam word ik sterker,
Nu ben jij alleen nog maar een prater,
Langzaam vind ik mezelf,
Het enigste wat ik nog wil zeggen;
In mijn ogen was je nooit mijn vader.
Reacties op ‘Je maakte me kapot’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
