moeder.
tijd leert en dat zou altijd zo zijn ,
de tijd van jou de tijden van mij,
smile op me face het leven zo fijn ,
vreugde , verdriet dat hoort er bij .
Ik ben gezegend , me moeder heeft ons beschermt met haar leven,
Alle dingetjes hebben een reden
toen we weggingen scheen de zon terwijl het regende .
Veel dingetjes vergeten alleen maar beter!
alleen de mooiste herinneringen zijn me bij gebleven .
we hebben elkaar elk jaar een jaartje ouder de tijd vliegt kon ik de tijd maar tegen houden ,
Zonder de mensen waar ik om geef is me leven zo facking leeg he .
t ging niet altijd met me even goed , ik geef het toe ,
liep soms rond met een leeg gevoel.
Ik was nooit rustig ,
het was ook nooit rustig .
maar nu wel alles heeft zn plek alles tot zn rust , leef niet al te lustig.
Je moet je pad bewandelen,
Onder tussen leert de tijd je wel hoe je moet handelen .
Reacties op ‘moeder.’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
