Ik voel me rot

Ik voel me nog kutter dan kut,
Alles lijkt prut.


Want is er echt iets in dit leven dat ik mis?

Ik voel me schuldig over mijn gedachten,
Want wat zou ik dan verwachten?
Ik heb bijna alles wat een mens zich kan wensen,
Ben bijna altijd onder de mensen,
De mensen van wie ik houd,
En mensen die van mij houden,
Mensen die allemaal een mooie toekomst opbouwden…

Als ik daar aan denk,
Voel ik dat ik mezelf krenk,
De vrees die dan opkomt,
Dat het mij niet gaat lukken,
Zal ik altijd onder die gedachten blijven bukken?

Toch heb ik tot mijn verbazing nog hoop,
Want als ik denk aan de dood,
Dan weet ik dat ik dat gelukkig niet wil,
Dan is er altijd weer,
Iedere keer,
Die hoop in mij,
Dat het ooit nog goed komt,
Dan voel ik me weer blij!

Ik ben zo bang dat ik gek wordt,
Dat ik eindig in een gesticht,
Met al de ramen en deuren dicht.

Het gaat nu gewoon al zo lang prut,
Het lijkt maar niet te willen stoppen,
En daarom voel ik me gewoon kut.