Zoals jij me helpt
ik zie je niet vaak, maar ik ken je goed
als ik me verdrietig of rot voel, wil ik bij je zijn
ver weg van hier, tegen je aan kruipen
je een dikke knuffel geven, en bij je blijven
tot het donker word, en ik de weg terug niet meer vind
zodat ik bij je moet blijven, tot het weer licht word
en als ik dan weer weg ben, dan mis ik je
dan mis ik je troost en warmte, je onschuld
ooit zijn we altijd samen, en hoe erg het ook is
ik weet dat we weer gebroken worden, maar dan
zal ik je nooit vergeten, en van je houden
ookal ben je er niet meer, en is er dan iemand anders
iemand die me zo goed helpt, zonder iets te zeggen
maar door er gewoon te zijn, en ik hoop dat je dat blijft
voor een lange tijd
Reacties op ‘Zoals jij me helpt’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
