1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Een meisje

Een meisje loopt.
Ze loopt over een lang pad.
Een lang slingerend bospad.
En het einde komt maar niet in zicht.
Dus ze loopt, en loopt, ze blijft maar lopen.
En ze heeft maar twee dingen bij zich.
In de ene hand een briefje.
Een afscheidsbrief.
En in de andere hand een roos.
Ze loopt zonder op of aan te kijken.
Zonder een lag en een traan.
Ze kan het niet, ze kan niet huilen of lagen.
Ze is emotieloos.
Ze loopt langs een rivier.
De rivier van de vervlogen dromen.
De rivier der wanhoop.
Ze ziet een huis.
Ze herkent het huis.
Het is haar huis.
Iedereen binnen ziet er zo gelukkig uit.
Zo zonder haar.
Ze stopt de brief in de brieven bus.
Dan pakt ze de roos.
Ze breekt een doorn af.
En ze zet een snee op haar hand.
En ze laat vier druppels bloed op de grond vallen.
Ze legt de roos op de grond naast het bloed.
En ze zegt, ik kom nooit meer terug.
Egt nooit meer.
Jullie zij zo beter af zo zonder mij.
En ze loopt weer door.
Ze loopt weer verder over het pad.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Eenmeisje

Reacties op ‘Een meisje’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Een meisje