vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
De sterrenregen
Voor wie steeds
de sterretjes dooft
het licht uit iemands ogen rooft
tover ik
deze sterrenregen
ik koester dit zeer genegen.
Duizend sterretjes
zoeven op je neer
nu wil je delen weer
je ogen dwalen rond
want je kunt ze niet meer tellen
alleen nog maar verder vertellen.
Over het grote wonder
in deze midzomernacht
wie had dat ooit gedacht
je kunt niet meer zonder
vol geluk neem je jezelf bij de hand
en schenkt sterretjes nu, 't is plezant.
Ingezonden door
marleen de kimpe
Geplaatst op
22-06-2009
Over dit gedicht
Als men ongelukkig is, doet men rare dingen
Geef uw waardering
Op basis van 10 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
GelukReacties op ‘De sterrenregen’
-
Mooi gedicht, ik wens je veel sterretjes. Van mij krijg je er 5. Vr. gr. van JC
Coby Poelman-Duisterwinkel - 27-06-2009 om 10:24
-
5 is gevaarlijk hoor, Coby Maar toch bedankt xxx
marleen de kimpe - 27-06-2009 om 14:05
