Liefdesleven
ik weet nog wel ,
de dag dat ik jou voor het eerste zag.
ik zag jou , maar je gaf me geen lach
geen aanraking je zag me niet .
ik voelde me alleen .
ik zag niks meer om meheen
alleen zag ik jou .
jou ogen jou lach
jou haren jou gedrag .
ik wist gewoon zeker ;
deze jongen is voor mij
van deze jongen word ik blij..
vijf maanden later was het aan..
ik wist ; deze jongen laat ik nooit meer gaan..
we hebben zo gelachen die tijd .
er is niks gebeurd dat me spijt.
je weet dat ik van je houd.
die tijden met jou waren oud.
maar die woorden die je zei..
die worden die je sprak..
toen je die worden zei hoorde ik een krak
een krak in mijn hart ..
opeens werd mijn hart weer zwart
geen liefde meer ,
alleen maar pijn een diepzwart gat..
Nu in deze tijd ,
hoop ik dat het je spijt
hoop ik dat je gaat denken
dat jij mij woorden heb zitten schenken
dat je van me zou houden ,
dan je me niet kwijt zou willen
als ik deze woorden hoor
dan kan ik wel gillen
je heb gelogen ,
me bedrogen .
zo hard kwamen die woorden aan..
ik weet dat ik je moet laten gaan .
ik ga het proberen
en ik hoop dat je gaat leren
zeg niet dingen die je niet meent.
zeg niet dingen die je niet belooft
zeg niet dat je je liefde zou geven .
want die liefde van jou ,
die duurt tog maar voor even ..
Reacties op ‘Liefdesleven’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
