Eenzame tranen
Iedereen is wel eens eenzaam..
En huilt op de tijd..
Snikkend kijk je naar de maan..
Denkend aan je vroegere vrijheid..
Een slecht heden vervaagt een fijn verleden..
Denkend aan die tijd dat alles normaal was..
Geen stress depressie en pijn..
Elke traan betekent voor mijn hart een kras..
Een goede vriend, relatie, of iets anders..
Geen van allen is fijn om te verliezen..
De harde feiten vallen je zwaar voor je kiezen..
En toch weet je je zal door moeten gaan
doorgaan voor alles wat je lief is..
Vergeet de pijn tranen en het gemis..
Ik focus me op de toekomst..
Ik ben een dierbaar persoon kwijt geraakt..
Altijd heeft die persoon mij afgekraakt..
Accepteerde niet wat ik voor diegene zou doen..
Mijn liefde voor deze persoon zal helaas nooit overgaan..
Als ik alleen haar naam al noem..
Schieten mijn ogen vol, voortaan ben ik behoedzaam..
Behoedzaam op mijn nieuwe keuzes..
Nooit zal ik dezelfde fout meer begaan..
Dit gedicht schreef ik uit tranen, tranen die kwamen uit de eenzaamheid zonder jou!
Ingezonden door
Peter Bonjer
Geplaatst op
17-06-2009
Geef uw waardering
Op basis van 8 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
EenzaamReacties op ‘Eenzame tranen’
-
Wauw...dit is zo herkenbaar. knap geschreven!
JustMe - 26-04-2013 om 19:22
