vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Voor altijd
De dauw nog op het gras,
De nevel boven water.
In de verte zijn twee kleine stipjes:
Dat zijn wij.
We staan daar op een dijkje,
Even geen zorgen over later.
De stilte spreekt boekdelen,
Maar in mijn hart klinkt melodie.
Mijn hand ligt in de jouwe.
Dit moment vergeet ik niet.
Ik zal het nooit vergeten,
Want wij zijn voor altijd.
Reacties op ‘Voor altijd’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
