Vliegt al zonder vleugels

het nest was vol
met leven en zo druk
door herrie ben je
naar de rand gevlucht

in die stilte gaf je
je niet bloot je hechtte
moeilijk miste warmte
uit de moederschoot

je woont nu in je dromen
met de wereld in je hand
het leven is je overkomen
ervaring scherpt je verstand

je vliegt al zonder vleugels
je wortels ben je kwijt
eens zul je moeten aarden
zweven duurt geen eeuwigheid