Even verwend

.Even verwend



Ik zag een gulle lach.

Verliefde mensen hand in hand.

Kinderen spelend in het rulle zand.

Een bloem die haar knoppen open laat gaan.

Ik bewonder haar schoonheid van hier, waar ik haar zie staan.

En in mijn gedachten zie ik mijn liefste, daar ergens tussen staan.

Het frisse gras zo helder groen.

In de verte valt mijn blik op een parelhoen.

Een zachte bries waait door mijn haar.

De zon die mijn gezicht verwarmt.

Bewonder ik onze wonderlijke mooie wereld in een gedicht, die dit gedicht omarmt.

Al dit alles in één moment.

Was dit toeval?

Néé, het was God die me even verwend.