vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Na regen komt zonneschijn
Ik wil hier niet meer zijn.
Ik voel me hier niet gelukkig.
Weg van hier, het allereerste,
wat ik denk als k opsta.
Nee niet weer naar school.
Dat getreiter ben k nu wel zat.
Ik kan er niks aan doen,
om ze te laten stoppen.
Eindelijk de laatste bel.
Nog even, en ik ben zo vrij
als een mooie vogel.
Die hier niet wilt zijn.
Maar jij, jij bent de reden,
waarom ik hier nog ben.
Jij geeft me meer hoop.
Je laat me positief denken over het leven.
Maar dan zit het erop.
Dan lig je in bed te dromen,
over wat er morgen op school zal komen
Dan begint het allemaal weer opnieuw.
Reacties op ‘Na regen komt zonneschijn’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
