Er is zoveel gebeurt

er is zoveel gebeurd,
dingen die ik niet heb goedgekeurd.
nachten wakker gelegen,
en steeds maar weer opgewekt en tegelijkertijd verlegen.
het is tijd om alles te vergeten,
alles een plaatsje te geven,
en mezelf niet vanbinnen op te vreten.

Toch kan ik het niet vergeten,
Terwijl het me maar blijft opvreten.
Zo ineens deed je alsof je me niet kende,
Ik dacht dat dat wel wende.

Ik heb je nu twee jaar niet gezien,
En zie je nooit meer, misschien.

Je brak me,
Je breekt me,
Je hebt me gebroken.

Ik kan je niet vergeven,
Ik zal je misschien nooit meer zien,
Nooit meer samen iets beleven,
Dit kan ik allemaal zeggen achteraf gezien.