Het doet pijn
Elke nacht zie ik jou weer
elke nacht doet het me pijn
keer op keer
Elke dag zie ik jou overal
en dan ben ik me zelf kwijt
ik weet dan niet eens meer het jaartal
Jij laat me zien dat je om me geeft
maar ik wil meer dan alleen die manier
Ik wil de gene zijn waarvoor jij leeft
ik wil de gene waarvan jij zegt
kijk zij geeft mij plezier
Ik wil jou armen om me heen
ik wil bij jou zijn
en niet alleen
Jij bent de gene die ik wil
want zonder jou is het leven toch zo kil
En leef ik niet meer met een lach op me gezicht
maar schrijf ik dit gedicht
Omdat ik zoveel om jou geef
en jij de gene bent waar ik dus wel voor leef
In mijn dromen ben jij de gene die ik heb
zit ik vast in jou oneindige spinnenweb
Een web dat nooit los zal gaan
net zoals mijn liefde voor jou
die nooit over zal gaan.
Reacties op ‘Het doet pijn’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
