voor jouu...
Ik kan niet horen wat je denk
of ruiken wat je voelt.
Je zult me moeten zeggen
wat je toch bedoelt.
Ik durf het niet te vragen
bang voor het antwoord.
Hoe lang moet ik wachten
totdat ik het heb gehoord.
Ik heb je opgegeven
ik verwacht niks meer.
Mijn leven gaat verder
zonder terugval deze keer.
Je zoekt zelf maar uit
wat je met je leven doet.
Ik ben er geen deel van
en dammit dat voelt goed.
Laat me huilen op je schouder,
even verwerken al die pijn.
Soms word het me teveel,
kan niet eeuwig sterk zijn.
Laat me even leunen,
sla je armen om me heen.
Ik heb je nu nodig,
kan het even niet alleen.
Druk me stevig tegen je aan.
Troost me, steun me.
In jou armen,
zal het beter met me gaan.
Reacties op ‘voor jouu...’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
