Mijn verdriet

Waarom dit, waarom dat
Altijd is er wel wat.
Nooit eens goed, al dat gemoed!
Voel mijn verdriet,
niemand die het ziet
Niemand die het merkte,
Hoe rot ik me voel,
mijn tranen die lekte!
Wat doe ik hier nog!
Ik doe alles fout ‘toch?
Mijn tranen vallen neer,
Op de bodem van het meer.
Ik wacht op het moment,
het boeid niemand toch geen cent!
Al liggend op het gras,
Zo half droment over
hoe het vroeger was,
Zink ik in mijn dromen weg.
Voordat ik meerbij neerleg
dat ik het hede mis
Tot wat het nu van me is.