Te Laat

Je praatte met me dat was zo fijn,
even niet meer alleen zijn.
Ik voelde de warmte van twee armen om me heen,
ik dacht; 'ik heb gevoel ben ik dan toch niet van steen'?
Maar toen kwam die dag,
Ze zei 'we gaan niet meer praten '
ik voelde me zo in de steek gelaten.
Ik voel me de laatste tijd zo vreselijk rot,
ik ga er vanbinnen aan kapot.
Soms zou ik liever dood zijn,
weg van die lerares,van mijn familie,vrienden en weg van die pijn.
Ze ziet dat je verdrietig bent,
want zij is diegene die jou het beste kent.
Ze ziet het en toch doet ze niks,
het is net of ze me haat.
Waarom doet ze nou niks straks is het te laat!!!!
Als ik dood ben zal er niemand huilen,
want niemand houdt van mij en dat is niet te ruilen.
Maar pas als ik de aarde verlaat,
is het ECHT te laat..