vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Begrog van buiten
Van buiten zo gelukkig,
geen traan over haar wang.
Maar van binnen diep gekwetst,
somber en heel bang.
Geen mens die zal vragen,
hoe het met haar gaat,
want niemand geeft om haar,
overal maar haat.
Mensen die om haar geven,
denken het is wel goed,
maar niemand weet hoe het is,
en hoe het verder moet.
Haar uiterlijk is een dekmantel,
voor wat er van binnen shuilt.
Het is niet de buitenkant,
maar de binnenkant die huilt.
Ingezonden door
J. F.
Geplaatst op
06-05-2009
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘Begrog van buiten’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
