Tranen

Tranen van verdriet
niemand die ze ziet
stil zit ik op mijn stoel
vandaag geen lach op mijn smoel.


Hoeveel kan een mens verdragen
er is niemand aan wie het te vragen
dus accepteren is, wat ik moet
de tranen zijn zout en niet zoet.


Tranen van verdriet stromen neder
machteloosheid, een vraag wanneer komt het geluk weder
niet alleen voor mij maar ook voor jou
mijn lieve schat waar ik zoveel van hou.


Tranen van verdriet
niemand die ze ziet
stil zit ik op mijn stoel
vandaag geen lach op mijn smoel.


Kaarsen branden zoals altijd
om wat licht te brengen in de strijd
vandaag met een heel dubbel gevoel
God weet wel wat ik bedoel.


Koude geeft trillingen teweeg
een traan die naar beneden beweeg(t)
voor alle gevallen en gestorven dierbaren
wereld is wreed en accepteert geen maren.


Tranen van verdriet
niemand die ze ziet
stil zit ik op mijn stoel
vandaag geen lach op mijn smoel.


Eens zal het tij keren
en deze tranen weren
vandaag, morgen of een andere dag
en daar is dan weer die lieve lach.