Mijn strijd
Mijn hoop is op U Heer
Maar ik voel veel verweer
Mijn hart gaat stekenblind tekeer
De conclusie doet te zeer
De toorn brand
Er is zee en geen land
Ik roep zonder geluid
Mijn weg lijdt niet naar zuid
Ik veracht de problemen
Maar daarmee zijn ze niet verdwenen
Hoe kan ik twisten over licht
Was ik op de hemel gericht
Leven we in zonden
Zijn we allen gebonden
Lopen al onze wegen dood
Zijn mijn ogen rood
Mijn hoop komt niet langer van boven
Mijn weg is niet langer te geloven
Ik heb gestreden
Ik heb gebeden
Telkens val ik in dezelfde kuil
Waar houdt ik me schuil
O’ mijn God waarom hebt U mij verbannen
Niet alles was in kruiken en kannen
Laat de nacht maar komen
Laat me slapen in wazige dromen
Wie ben ik om te beslissen
Dat je God uit kunt wissen
Leven we allen in zonden
Zijn we alleen gebonden
Ik strek mijn armen uit
Hoor mijn schreeuw luid
Stekenblind volg ik mijn weg
Ik weet niet anders wat ik zeg
Mijn hart zit niet op slot
Maar geestelijk ben ik kapot
Reacties op ‘Mijn strijd’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
