Dromen over jou
het is diep in de nacht.
terwijl ik me probeer te herinneren hoe jij lacht.
maar het is zo lang geleden.
ik heb je niet meer zien lachen sinds je uit me leven bent gegleden.
ik blijf in me ogen wrijven.
en probeer wakker te blijven.
zodat ik aan jou kan blijven denken.
en een duizend rozen aan je kan blijven schenken.
ik hou dit niet vol zeg ik terwijl ik gaap.
het is te laat daar ga ik al, ik val in slaap.
ik verlaat deze wereld en ga naar die in mijn droom.
ik kom in jouw achtertuin waar we samen zitten onder een oude beukenboom.
ik vertel mijn liefste hoe mooi ze is.
en dat ik haar iedere minuut wanneer ik niet bij haar ben haar mis.
ze luisterd met haar prachtige lach en laat een traan.
ik keek haar aan en vroeg of ik iets fouts had gedaan.
ze zei met haar prachtige stem je weet niet wat het met me doet.
als ik naar zo iets moois luisteren moet.
op zulke momenten heb ik geen zorgen.
want in deze wereld zijn die allemaal verborgen.
daarom ben ik vaak in deze wereld geweest.
zodat ik jou kan blijven zien in de dromen van mijn geest.
dit is de droom die mij het meest raakt.
want in deze droom is het de realiteit die staakt.
Reacties op ‘Dromen over jou’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
