Verloren

Snijden, huilen, niet meer eten
sprakeloos, angstig, niets willen weten
steeds op zoek naar haar eigen blik
en keer op keer de grote schrik
Terwijl ze toch al zo lang weet
het boeit iedereen niet hoeveel pijn het deed
Leeg lichaam, lege geest
al jarenlang, maar het zit er nog steeds
Het meisje wil zo graag even slapen
en met een geborgen gevoel pas weer ontwaken
Alsjeblieft geef haar liefde, dat mist ze al zolang
Alsjeblieft hou van haar, en ze is nooit meer bang
Geef haar een knuffel en sta aan haar zij
Alsjeblieft, zie eindelijk; dat meisje zit in mij