de leeuw en het ranke paard

《 de leeuw en het ranke paard 》

een parmantig paradepaard had al snel een aanzienlijk fortuin vergaard
met zwembaden uitgraven werd het aanstonds sympathieke koning verklaard
het deelde mild in werkplaats en in stoeterij geld uit aan wie te weinig had gespaard

toen kwam de leeuw even snoepen hoovaardig kwispelend met zijn welige staart
ik ben van koninklijken bloede pochte de gluiperigaard tot het naarstig grazend paard
is dat om der wille van de smeer enigszins vroeg het paard toch wat waard
de leeuw bulkte van de koningtrots en sprak dat blijkt nu eenmaal mijn wezenlijke aard
daarna trok herkauwend paardmans ontegensprekelijk triomfantelijk zijn troefkaart
nemen dan al die onbenullige zitjes op je troon dan zo'n ontzagwekkende vaart
de leeuw zweeg kwaad en nam tussen zijn benen vernederd zijn hangende staart