en wacht en wacht

de hemel roert de wolken
gelijk de herfst mijn ziel beroert
het gebloemt’ neerslachtig buigen doet
diep gestrengeld in t’ verlies
van geuren kleuren licht en luister
van vlinderslag en dauwgefluister
het verpopte leven wachten doet
wie anders wil in vreugde
schoonheid derven
dan deze bloem voorwaar
zij zal niet vrucht’loos sterven
het nieuwe leven
slaapt al in haar ingewanden
en wacht en wacht
en wacht
tot het lentelicht komt landen