Mijn Sergio
Je bent al groot toen ik je voor het eerst zag,
je zag er grappig uit zoals je daar lag.
Vanuit het Noorden ben je met ons meegereden,
allebei zijn we heel tevreden.
Je mag ook blijven want je bent top,
je houd de omgeving schoon en ruimt het afval op.
je bent doof en ziet op een andere manier,
maar je kronkelt en spartelt en hebt veel plezier.
In de winter kan je niet buiten blijven leven,
als het te koud is maar even.
Je bent gemakkelijk, pas je snel aan,
daarom kreeg je een plekje binnen voor het raam.
Twee weken heb ik je alleen gelaten,
Toen we terugkwamen had je al veel nazaten.
Je bent hermafrodiet,
dat geeft helemaal niet.
Tenzij de kamer uitpuilt van de kleintjes,
dan is abortus wel zo fijntjes.
Ze leggen hun eieren in een snoer,
er komen wel 200 eieren uit per toer.
Willen jullie zijn naam weten?
Zijn naam is Sergio en je kan dit type niet eten.
Wat is dit voor soort dier?
Die voornamelijk algen eet en wier?
Ze overleven de winters op minimaal 60 cm. diep,
het is een poelslak, zoek dat maar op in de bieb.
Reacties op ‘Mijn Sergio’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
