zware regen

de hemel leegt zich
in rampzalig stromen
over het vervloekte land
het onheilswater wast
en verspoelt er
de zonden der gelovigen
want ook rampen
komen van de heer
het hoeft geen droge plek te zijn
mag pootjesdiep of pierewater
maar de hemel valt in glas
en breekt al dat snakt naar adem
twee wolken later
drijfzand nat
de wereld lijkt in zee verborgen
er zwemmen vissen
in de stad
alleen een brutale onverlaat
met hoge laarzen
waagt zich tussen de snoeken
en de baarzen
nat
in de bossen is de groene vloer
van kille mossen badkamerkoud
en ijsbaanglad
dan
een halve hemel later
breekt het somber wolkendek
de wolken dansen nog in zwierig zwaaien
drijven spoorslags uit elkaar
het licht breekt door
in milder waaien
en ach
het is de tijd van ‘t jaar